Simone de Groot

Cultiveren

Als ik voor het eerst in de tuin van het verblijf sta, ruik ik gistend fruit. Overal hangen (over)rijpe peren, druiven, vijgen, kweeperen. Ik denk aan het sprookje van  Vrouw Holle. Het fruit roept “pluk ons, wij zijn rijp!”, de walnoten zeggen “raap ons, wij zijn klaar!” Iedere ochtend ontbijt ik met fruit en noten uit de tuin. Het merendeel blijft voor de vogels en insecten.  

Mijn behoefte aan rust en stilte wordt ruimschoots vervuld. Alles is hier troostrijk: de omgeving, de geluiden van de vogels en krekels, het uitzicht, de zon en de maan. Er is een meditatieplek in een ovaalvormig schuurtje. Ik hoef hier geen troostrijke ruimte te maken. Die is er al. 

Het schuurtje waar ik geacht word “In Situ” te werken ligt onderaan het grote veld achter het huis. Ik loop er op blote voeten naar toe. Al snel begrijp ik waarom de eigenaresse sprak over haar “eeuwige gevecht” tegen de bramen. Als ik alle doornen uit mijn voeten heb, neem ik me voor om het pad naar de schuur bramenvrij te maken, zodat ik er op blote voeten heen kan. Cultiveren. Het zit in mijn aard. 

Ik ga hier op twee manieren cultiveren: de natuur cultiveren, zodat die geschikt wordt voor mij, als mens (bizar eigenlijk) en ik ga cultiveren in de zin van cultuur brengen, kunst aanbieden (ook bizar eigenlijk, maar het is wat me mens maakt). 

Iedere ochtend graaf en hak ik bramen in de schaduw van de berg. Zodra de zon op het land schijnt verplaats ik mijn werkveld van de natuur naar de cultuur. 

Dialoog met de kleine diertjes

In Situ, zoals ik het schuurtje noem, behoort aan de kleine diertjes. Ik zie uitwerpselen, prachtig gebouwde nestjes en coconnetjes. Voorzichtig veeg ik de vloer. Ik experimenteer met vellen papier op de vloer en linten aan de haken in het dak. Ik denk aan de dierenverhalen van Toon Tellegen en besluit dat ik de diertjes hier een verhaal van Tellegen wil geven. Ik zal het op vellen schrijven en die op de vloer neerleggen. Niet lang daarna -toeval bestaat niet- vind ik in de kast van het huis een klein bundeltje met dierenverhalen van Tellegen. Ik kies voor een verhaal over de tijd, haast en traagte. Ik herken mezelf in de haast, en zie het ontbreken daarvan bij de kleine diertjes. Omdat het Portugese diertjes zijn, vertaal ik het verhaal met behulp van Google translate en een vriendelijke Vlaams-Portugese buurman. Zelf spreek ik amper 10 woorden Portugees. 

Nadat ik het papier op de juiste maat heb gemaakt, leg ik het uit in het ‘schrijvershuisje’, naast het hoofdverblijf. Hier zal ik de komende tijd het verhaal vormgeven, waarna ik het aan de diertjes in het schuurtje zal geven. Daar mogen zij dan op reageren. Zouden ze het opeten, er op poepen en plassen, het verscheuren? 

Zo groeide gedurende de eerste week mijn concept voor “Dialoog met de kleine diertjes” tot een werk over natuur/cultuur, mens/dier, rust/haast en over vertalen en verre talen. 

works in progress

Ontvankelijkheid

Een lang gekoesterde wens gaat in vervulling; een artist-in-residency. Een gastvrij huis met een stuk land erbij in Murganheira, Portugal. Uitgangspunt voor kunstenaars in dit verblijf is het oude voederschuurtje op het land. Ik wil niet vooraf al bedenken wat ik er mee zou kunnen doen. Ik ga me open stellen voor wat zich ter plekke aandient, voor wat me ter plekke “ingeblazen” gaat worden. Inspiratie komt van het Latijnse ‘in spirare’, dat ‘inademen’ of ‘inblazen’ betekent. 

Helemaal blanco ben ik natuurlijk niet. Ik heb zo mijn preoccupaties. De vraag voor deze residency kwam tijdens de eerste Corona lockdown, toen ik al een poosje samen met twee thuisscholende kinderen opgesloten zat in ons huis. Het voederschuurtje werd in mijn visioenen een kluizenaarshutje waar ik ongestoord kon mediteren en werken. 

Het verlangen naar rust en stilte is een constante in mijn werk. Ik maak “troostrijke ruimtes”; stiltecentra, meditatieve plekken, uitnodigingen tot bezinning. Ik maak waar ik zelf behoefte aan heb. 

Enkele weken voor vertrek lees ik in “365 dagen Tao” deze pagina:

This image has an empty alt attribute; its file name is 365-dagen-Tao_Ontvankelijkheid-768x1024.jpg

De tekst beschrijft op een toegankelijke manier het Chinese begrip Wu Wei. Dat betekent letterlijk “niet doen”, maar in de context van het Taoïsme gaat het om weten wanneer wel en wanneer niet te handelen. Wei wu wei betekent dan letterlijk “doen niet doen”, wat uitgelegd kan worden als “niet handelen tegen de aard der dingen in” of “het handelen zonder gehechtheid aan het resultaat”.

Dat lijkt me een mooie grondhouding om aan dit avontuur te beginnen. 

Dit is hoe ik mijn verblijf droom:

Mediteren – ademen – leeg maken – tabula rasa – ontvankelijk – in-spi-ratie – inblazen –  wei wu wei – go with the flow – alleen – kluizenaar – stilte – 

This image has an empty alt attribute; its file name is 2007__Voorbij-de-berg-voorbij.jpg



This image has an empty alt attribute; its file name is gedicht-Kouwenaar.jpg

Gerrit Kouwenaar

This image has an empty alt attribute; its file name is 2017-totaal-witte-kamer-interieur.jpg



This image has an empty alt attribute; its file name is 2017-totaal-witte-kamer-detail-1024x768.jpg
This image has an empty alt attribute; its file name is 2017_Octaaf-1024x768.jpg