Anne-marie van Sprang

Geïnspireerd worden door een nieuwe plek in een voor mij onbekend land. Je ontwikkelt je door en met je werk en wil er anders uit komen dat dat je er bent ingegaan.

“Voorreizen”.

Om zoveel mogelijk “sponsachtig” te kunnen zijn, tijdens deze werkperiode ben ik thuis vast boeken gaan lezen geschreven door Portugese schrijvers en/of over Portugal. Om ter plekke beter te kunnen kijken en zien. Daar er dan (zo is mijn ervaring) ineens onbekendheden geplaatst/herkend worden. Het voorreizen kan voorleren worden maar dat weet ik nu nog niet.

Zo “reisde” ik met de trein naar “Over de bergen” van Gerrit Komrij en groeide mee met José Rentes de Carvalho via “Ernestina”. Momenteel lees ik “De stad der blinden” van José Saramago geschreven in 1995, Een boek over een epidemie wat ongelooflijk veel overeenkomsten heeft met de huidige pandemie. Met alle hebbelijkheden en onhebbelijkheden die ons eigen zijn. Uit mijn wensleesboekenlijst moet ik steeds iets kiezen.

De opvolger van het boek over een epidemie: “Stad der zienden” over democratie wil ik meenemen naar Portugal. Daarnaast papier, potlood en schaar om heel direct te kunnen avonturen. Wil ik mij laten inspireren door het graanhuisje, de omgeving, het land en vooral de mensen, maar dan: “na realidade”. Of word ik daarmee ook een “blinde”, nu vlak voor mijn geplande vertrek het land in de echte epidemie virtueel rood is gekleurd?

Kammen 16x12x1,5 cm porselein, naalden.

Stembord 45 x 25 x 1,5 cm porselein naalden, muur geschuurd en gekleurd. 


 Foto’s: Peter Cox